Τα επεισόδια στο Θριάσιο Νοσοκομείο Ελευσίνας δεν είναι ένα ακόμη «μεμονωμένο περιστατικό». Είναι η σκληρή υπενθύμιση ότι η βία μέσα στις δομές υγείας δεν απειλεί μόνο τους γιατρούς. Απειλεί την ίδια τη λειτουργία του Εθνικού Συστήματος Υγείας, την ασφάλεια των ασθενών και την αξιοπρέπεια της ιατρικής πράξης.

Ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος είχε έγκαιρα επισημάνει το πρόβλημα, είχε τεκμηριώσει την ανάγκη ειδικής ποινικής προστασίας και επέμεινε μέχρι η πρότασή του να γίνει νόμος. Η προσθήκη ιδιώνυμου αδικήματος στον Ποινικό Κώδικα (άρθρο 168 παράγραφος 4) δεν ήταν επικοινωνιακή διεκδίκηση. Ήταν θεσμική ανάγκη. Και σήμερα αποδεικνύεται για άλλη μια φορά πόσο κρίσιμη ήταν.

Όποιος εισέρχεται σε χώρο παροχής υπηρεσιών υγείας και με φωνασκίες, ύβρεις, απειλές, θόρυβο, βιαιοπραγίες ή άλλη διατάραξη εμποδίζει το έργο γιατρών, νοσηλευτών, εργαζομένων ή την περίθαλψη ασθενών, δεν «διαμαρτύρεται». Διαπράττει ποινικό αδίκημα. Η προστασία του γιατρού είναι και προστασία του ασθενούς. Η ηρεμία του νοσοκομείου είναι προϋπόθεση θεραπείας.

Από εδώ και πέρα δεν υπάρχει περιθώριο παρερμηνειών.

Η Αστυνομία οφείλει να ενεργεί άμεσα, να ενημερώνει τον Εισαγγελέα και, όπου συντρέχουν οι προϋποθέσεις, να εφαρμόζει την αυτόφωρη διαδικασία. Οι γιατροί δεν θα αφήνονται μόνοι απέναντι στη βία. Ο νόμος υπάρχει. Η Πολιτεία οφείλει να τον εφαρμόσει!