Πρός

Τόν Ἱερό Κλῆρο καί τόν

Εὐσεβῆ Λαό τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

Ἀγαπητοί μου,

Λάμπει καί πάλι ὁλόφωτη ἡ Ἑορτή τῆς Θείας Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ! Καί ἑορτάζεται μέσα στήν καλοκαιρινή περίοδο, ὁπότε καί ὁ αἰσθητός ἥλιος φωταυγεῖ περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλη περίοδο. Δέν συνέβη μέσα στό καλοκαίρι τό γεγονός τῆς Μεταμορφώσεως. Συνέβη σαράντα ἡμέρες πρίν τή Μεγάλη Παρασκευή, δηλαδή περίοδο χειμῶνα πρός ἄνοιξη. Δέν θά μποροῦσε ὅμως, ἡ κατ᾽ ἐξοχήν Ἑορτή τοῦ Φωτός νά πανηγυριζεται στή μουντάδα τοῦ χειμερινοῦ ἤ ἀνοιξιάτικου καιροῦ. Χρειαζόμαστε τό ὁλόφωτο Ἑλληνικό καλοκαίρι γιά νά νοιώσουμε καί μέ αἰσθητό τρόπο τή δόξα τῆς Θεότητος.

Γιατί δέν γιορτάζουμε τή Ἑορτή τῆς Μεταμορφώσεως σαράντα ἡμέρες πρίν τή Μεγάλη Παρασκευή; Μά διότι κάτι τέτοιο θά ἦταν τελείως ἀδόκιμο καί ἀντιπνευματικό. Γιατί; Διότι σαράντα ἡμέρες πρίν τή Μεγάλη Παρασκευή ἔχουμε ἤδη μπεῖ στήν Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή, τήν πιό πνευματική περίοδο τοῦ ἔτους, ὅπου ὅμως κυριαρχεῖ ἡ θλίψη γιά τίς ἁμαρτίες μας κι ἡ προσπάθεια μετανοίας. Καί τήν περίοδο τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, τό ὅλο κλίμα εἶναι πένθιμο, ἀκόμη καί τά χρώματα μέσα στόν Ἱερό Ναό. Θυμηθεῖτε ὅτι τότε φορᾶμε στήν Ἁγία Τράπεζα μελανά ἄμφια κι ὄχι λαμπρά, ἐνῶ κι οἱ Κληρικοί ἐνδύονται ἀναλόγως. Δέν ταιριάζει λοιπόν, μέ τό κατανυκτικό κλίμα τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ἡ δυναμική Ἑορτή τῆς φανερώσεως τῆς Θείας Δόξης, τῆς ἐλλάμψεως τοῦ Θείου Φωτός, τῆς ὁλόλαμπρης παρουσίας τοῦ Χριστοῦ!

Γιατί τοποθετήθηκε ἡ Ἑορτή τήν 6η Αὐγούστου; Μέ τί κριτήρια; Ποιός τό ἀποφάσισε; Στίς 14 Σεπτεμβρίου 629, ὁ Αὐτοκράτορας Ἡράκλειος ἐπιστρέφει νικητής καί τροπαιοῦχος ἀπό τήν ἐκστρατεία του ἐναντίον τῶν Περσῶν. Ἐνσυνείδητα δέν κατέστρεψε τελείως τήν Περσική Αὐτοκρατορία προτιμῶντας τήν εἰρήνη, μέ ρητό ὅρο ὅμως, νά ἐπιστραφεῖ τό μεγαλύτερο σέβασμα τῆς Χριστιανοσύνης, ὁ Σταυρός τοῦ Κυρίου, τόν ὁποῖον οἱ Πέρσες εἶχαν ἀρπάξει ὅταν κατέλαβαν τά Ἱεροσόλυμα τό 614. Στίς 14 Σεπτεμβρίου 629 λοιπόν, ὁ Τίμιος Σταυρός ὑψώνεται μέσα στήν Κωνσταντινούπολη ἐπάνω στήν Ἁγία Τράπεζα τοῦ Ναοῦ τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας! Ἀπό τότε ἡ μέρα αὐτή ἑορτάζεται στήν Ἐκκλησία ὡς μέρα χαρμολύπης καί μάλιστα κατά τήν Ἐκκλησιαστική συνείδηση λογίζεται ὡς δεύτερη Μεγάλη Παρασκευή καί εἶναι αὐστηρή νηστεία. Τί πιό φυσικό λοιπόν, ἡ Ἐκκλησιαστική συνείδηση νά καθιερώσει νά ἑορτάζεται ἡ Ἑορτή τῆς Μεταμορφώσεως σαράντα μέρες πρίν τή δεύτερη αὐτή Μεγάλη Παρασκευή; Ἔτσι, ἐπελέγη ἡ 6η Αὐγούστου ὡς ἡμέρα Πανηγύρεως τῆς Ἑορτῆς τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος, ἀκριβῶς γιατί ἡ ἡμέρα αὐτή εἶναι σαράντα ἡμέρες πρίν τήν 14η Σεπτεμβρίου, ἡμέρα Ἑορτῆς τῆς Παγκοσμίου Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ.

Ἡ Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου προηγήθηκε πρίν τή Σταύρωση γιά νά πάρουν θάρρος οἱ μαθητές καί νά μήν ἀπελπιστοῦν ἀπό τό Πάθος τοῦ Κυρίου. Κι ἡ Ἑορτή τῆς Μεταμορφώσεως ἑορτάζεται πρίν τήν Ἑορτή τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, γιά νά πάρουμε θάρρος καί νά μήν ἀπελπιζόμαστε στίς δυσκολίες τῆς ζωῆς. Πρίν τόν Σταυρό, ὁ Χριστός μας φανέρωσε τή Δόξα Του γιά νά ἐπιστηριχθοῦν καί νά ἐνισχυθοῦν οἱ Μαθητές. Κι ἐμεῖς ἑορτάζουμε τή Μεταμόρφωση, ὄχι ἁπλῶς στήν προοπτική τῆς ἄλλης Ἑορτῆς, τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, ἀλλά στήν προοπτική τοῦ φωτισμοῦ μας, ὥστε νά βαστάσουμε τόν ὅποιον προσωπικό μας Σταυρό, τίς δυσκολίες τῆς ζωῆς, ἀλλά καί τόν πνευματικό ἀγῶνα, ὥστε νά ἀναδειχθοῦμε ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ καί μέτοχοι τῆς Θείας Δόξης.

Μακάρι νά ἀξιωθοῦμε ὅλοι αὐτοῦ τοῦ Θείου Φωτισμοῦ, αὐτῆς τῆς Θείας Δόξης, αὐτῆς τῆς πνευματικῆς μας καταξιώσεως. Ἀμήν.

Μέ πατρικές εὐχές.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

†Ὁ Λαρίσης καί Τυρνάβου Ἱερώνυμος